|
کد شهر یا روستا |
نام شهر یا روستا |
ردیف |
|
0722222 |
قائمیه (چنارشاهیجان) |
1 |
|
0722236 |
بالا ده |
2 |
|
0722266 |
بورکی |
3 |
|
0722447 |
خومه زار |
4 |
|
0722262 |
خشت |
5 |
|
0722227 |
دریس |
6 |
|
0722242 |
سید حسین |
7 |
|
0722437 |
فهلیان |
8 |
|
0722267 |
کمارنج |
9 |
|
0722264 |
کنارتخته |
10 |
|
0721 |
کازرون |
11 |
|
0722422 |
نورآباد |
12 |
|
0722282 |
نودان |
13 |
نوع بنا:طبیعی
این چشمه در مجاورت جاده آسفالته چنارشاهیجان-نورآباد واقع شده است و آب آن برای مصارف درمانی مورد استفاده قرار می گیرد.در گذشته اقداماتی برای بهداشتی کردن استفاده از آب آن به عمل آمده است ولی متاسفانه هم اکنون به شکل غیر بهداشتی مورد استفاده رانندگان عبوری قرار می گیرد.این چشمه که از چشمه های معدنی معروف فارس است از نوع گوگردی است و می توان آن را برای مداوای برخی از امراض مورد استفاده قرار داد.در استان فارس چشمه سارهای دیگری نیز وجود دارند که در شهرستان ممسنی واقع شده اند.
رقص محلی لری
" مردمان فارس "
در استان فارس مردان و زنان پايبند به فرهنگ و اصول قومی و عشايری خود به مانندديگر بخش های قوم بزرگ لر از ويژگيهای فرهنگی و اجتماعی خاصی تبعيت می كنند ، كه اين نمودهای فرهنگ قومی از ريشه مشترك ، تنومند و ديرين فرهنگ قوم بزرگ لر هستند. يكی از اين مقولات رقص و حركات موزون در نزد لرهای فارس است. رقص چوب بازی مردان و نيزرقص دستمال بازی زنان در بين مردمان سرزمين فارس متداول است.
رقص چوب بازی
چوب بازی مردان كه تركه بازی نيز گفته می شود سنبل خشونت ، شور ، هيجان و نيز تند وخشن و پر تحرك است.چوب بازی يا تركه بازی رقصی است جدی و پرتحرك كه تقويت روحيه جنگ آوری و آفندی را در خود دارد.بدين سان كه يكی از مردان چوب بلندی را كه به قطر ۲ تا ۳ سانتيمتر و ارتفاع ۵/۱ متر و بيشتر از نوع تركه است ، بدست می گيرد و وظيفه اش فرود آوردن تركه يا چوبدستی و زدن ضربه به پای طرف مقابل است. مدافع بر آن سعی است تا چوبدستی را با حركت چوب خود دفع كند و مانع اصابت چوبدستی به پايش شود.در خلال اين مدت شهنا زن ﴿ سرنا زن ﴾ تبيره زن بهكارشان ادامه می دهند و با چند بار رفت و برگشت طرفين كه هماهنگی با ساز و دهل دارد .
در فرصتی مناسب چوبدستی كوچكتر كه در دست ضارب است ، اشتلم كنان فرود می آيد و قبل از فرود آمدن ضربه ، های و هوی و ناورد كردن ضارب به گوش تماشا چيان می رسد.
ضارب وظيفه دارد چوب بزرگتر را كه آلت دفاعی است بردارد و چوب كوچكتر را به دست مضروب ياكس ديگری بدهد.در صورت متشخص بودن متهاجم برای رعايت احترام او ، يكی از اطرافيان كه اغلباز منسوبان او است چوب دفاع را از او می گيرد . در اين ميان هم تعارفات به گونه ای عجولانه رواج دارد.و دور تسلسل ادامه می يابد تا توشمال يا مهتر ﴿ ساز و دهل زن ﴾ پس از يكی ، دو ساعتپايان بازی را اعلام می كنند و آنگاه زنان كار رقص را از سر می گيرند.
رقص چوپی يا دستمال بازی
رقص زنان كه چوپی گفته می شود بر دو نوع سه پا و پنج پا است ، كاملا آرام و ملايم و خالی از نشاط و شور و نمادی از متانت و بردباری و تحمل مشقاتی است كه در طول تاريخ بر زنان روا شده است.
رقص زنان به گونه گروهی ملبس به لباس های زينتی در ميدان به صورت دايره است كه با داشتندو تكه دستمال رنگی در هر دو دست بصورتی آرام و با نظم كامل انجام می شود . اين خود احترام عميق به زن را به اثبات می رساند و دو گونه رقص نيز در يك زمان انجام نمی پذيرد.
در اين رقص زنان صفی دايره شكل تشكيل داده و بصورت هماهنگ و منظم دستمال های رنگی راكه در دستان خود دارند در هوا می چرخانند ، توام با رقص منظم و آهنگين پا.اين رقص با همراهی ساز و دهل و سرنا است.
|
جمعیت زن |
جمعیت مرد |
کل جمعيت |
نام |
رديف |
|
1030 |
929 |
1959 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: دهستان انارستان : روستای حكيم باشي بالا |
1 |
|
911 |
966 |
1877 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: دهستان انارستان : روستای رشن اباد |
2 |
|
711 |
702 |
1413 |
کازرون: بخش چنارشاهيجان:روستای تل كوشك |
3 |
|
615 |
633 |
1248 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: دهستان انارستان : روستای حاجي ابادغوري |
4 |
|
417 |
510 |
927 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: دهستان انارستان : روستای انارستان |
5 |
|
357 |
366 |
723 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: دهستان انارستان : روستای حكيم باشي اباد |
6 |
|
330 |
329 |
659 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: دهستان انارستان : روستای گنجه اي |
7 |
|
334 |
322 |
656 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: دهستان انارستان : روستای بوشكان ديلمي |
8 |
|
198 |
194 |
392 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: دهستان انارستان : روستای بازرنگان |
9 |
|
160 |
172 |
332 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: دهستان انارستان : روستای تل كوهك |
10 |
|
138 |
141 |
279 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: دهستان انارستان : روستای گچ خران |
11 |
|
121 |
109 |
230 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: دهستان انارستان : روستای حسين ابادديلمي |
12 |
|
74 |
70 |
144 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: دهستان انارستان : روستای جعفراباد |
13 |
|
63 |
52 |
115 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: انارستان : روستای برج سوخته سفلي |
14 |
|
40 |
34 |
74 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: انارستان : روستای برج سوخته عليا |
15 |
|
7 |
14 |
21 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: انارستان : روستای مزرعه بنگلوزرداول |
16 |
|
7 |
10 |
17 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: انارستان : روستای مزرعه پورمشهدي |
17 |
|
0 |
0 |
0 |
كازرون: بخش چنارشاهيجان: دهستان انارستان : روستای دره سگ كشته |
18 |
چنارشاهیجان(قائمیه)
چنارشاهیجان :دهی از دهستان دشمن زیاری بخش فهلیان و ممسنی شهرستان کازرون که در ۳۶ هزارگزی جنوب
فهلیان ، کنار راه شوسه ٔ کازرون به فهلیان واقع است . کوهستانی است و هوایش معتدل است و تعداد کمیسکنه
دارد. آبش از چشمه . محصولش غلات و شغل اهالی زراعت و گلیم بافی است .
چنارشاهیجان شهری کوچک واقع درفاصله ۱۲۰ کیلومتری شیراز و در بین سه راهی است که از سمت راست درفاصله۳۰کیلومتری نورآباد ممسنی و از سمت چپ درفاصله۳۵ کیلومتری کازرون واقع است.
نژاد بیشتر مردم در چنارشاهیجان(قائمیه) و روستاهای اطراف از قبیل ( بنارمورد-حاجی آباد موزی-حاجی آباد غوری-اردشیری-تل انجیر-قندیل-مظفر آباد-حکیم باشی ) لروترک است ودارای گویش لری وتعدادی هم با گویش ترکی تکلم می کنند.
امیدوارم با ارائه مطالب زیر، تا حدودی دوستان گرامی نسبت به این واژه شناخت پیدا کنند.
فرهنگ و سيستم اجتماعي عشاير دشمن زياري
ايل دشمنزياري يکي از شش ايل عمده منطقهء کهگيلويه و بويراحمد است و مردم اين ايل در قلمرو ايلشان که در ميانه سلسله جبال زاگرس قرار دارد زندگي ميکنند. دشمنزياري ها مانند ساير ايلات منطقهء کهگيلويه و بويراحمد، بختياري و غيره، به زبان فارسي (گويش لري) تکلم ميکنند. تا زمان قبل از انقلاب خوانين ايلي سرزمين ايل خود را حکومت ميکردند. عمدهترين معاششان دامپروري بوده که با استفاده از اختلاف ارتفاعات کوهستاني دامها را در فصلهاي مختلف به دو منطقه سرما و گرما ميبردند، يعني در فصلهاي سرما در منطقهء کمارتفاع بنام گرمسير، در فصلهاي گرما در منطقه مرتفع بنام سردسير دامها را برده، منابع طبيعي را بطور معقول براي دامپروري بکار ميبردند. بنابراين در اوايل بهار و اواخر تابستان بين گرمسير و سردسير همراه دامها و وسايل زندگي کوچ ميکردند. اما در 30 سال اخير بتدريج با گسترش مزارع، از جايي که چشمه آب فراواني وجود دارد يا پائين جريان رودخانه قرار گرفته ميتوانند براي کشاورزي از آب رودخانه استفاده کنند، روش زندگي کوچنده را ترک کرده هم در گرمسير و هم در سردسير اسکان يافتهاند. در اين شرايط ده آبريز که در جنوب شرق گرمسير دشمنزياري قرار دارد، به دليل محاصره بودن در کوههاي بلندي و نبودن جادهء خوبي به شهرهاي بزرگ سنت عشايري را در زندگيشان به خوبي حفظ کردهاند و اغلب ارتباط انسانيشان در بين منطقهشان اجرا ميشود.
ایل دشمن زیاری: در منطقه مرکزی استان کهگیلویه و بویراحمد، استقرار یافته و به دو بخش سردسیری و گرمسیری تقسیم می شود. برفکوه مرز گرمسیر و سردسیر این منطقه است. ناحیه سردسیری میان کوه های مرتفع جوکار و رون در شمال و ناحیه برفکوه در جنوب قرار دارد. وبلاگ جوانان زنده رود http://javananezendehrood.blogfa.com/post-129.aspx مونوگرافي ايل دشمن زياري دشمن زياري يکي از 6 ايل کهگيلويه است. از نظر وسعت قلمرو ايل و از جهت کثرت جمعيت کمي بزرگتر از ايل چرام يعني کوچکترين ايلات کهگيلويه ميباشد. جمعيتي معادل 1840 خانوار دارد که قسمت اعظم آن بين دو تيره باورديناري و الياسي که اصلا" دشمن زياري هستند و نوئيها و سادات و طوايف متفرقه که نياي ديگر دارند توزيع ميشود. شيوههاي اصلي معيشت در مدیا:دشمن زياري دامداري و کشاورزي است. فعاليتهاي موسمي نيز کمکي است به آندسته از مردم که فقط کشاورزند يا معدودي که از اين فعاليت هم بعللي که ذکر خواهد شد محرومند. حدود 85 تا 90 درصد افراد ايل دشمن زياري هستند تابستانها را بمدت 4 ماه در منطقه کم وسعت و کوهستاني سردسير ميکنند و 8 ماه بقيه سال را در گرمسيراند. خان دشمن زياري ميان دو ايل قدرتمند بويراحمد و طيبي قرار دارد، موقعيت مذکور مسبب آن بوده است تا بکرات دشمن زياريها مورد تهاجم و غارت قرار گيرند و از اين رهگذر آنچه را در فاصله دو غارت اندوختهاند از دست بدهند.
لازم به توضیح است که: برخی از کوچندگان این ایل به استان های همجوار مانند: خوزستان، فارس، بوشهر، چهار محال و بختیاری و... دارای نام خانوادگی و یا پسوند ایل(دشمن زیاری) هستند.
هم اکنون تنها در بخش چنارشاهیجان کازرون و در شهر قائمیه، چهار محله، کوه پیرایه، بنار مورد، قندیل و مظفرآباد اهالی دشمن زیاری سکنی گزیده اند. ضمن اینکه در سایر مناطق شهرستان مثل روستای مشایخ در بخش کمارج، روستاهای برج سوخته، اسلام آباد، انارستان و ....نیز تعداد زیادی از دشمن زیاری ها زندگی میکنند. هم اکنون بخش عمده ای از دشمن زیاری ها در منطقه ای به همین نام و جزء شهرستان ممستی بین یاسوج& شیراز و نورآباد ساکن هستند.
کار و کسب مردم شاهپور
به دليل عبور رودخانهي شاهپور از اين بخش، از گذشته دور اكثر مردم به فعاليتهاي كشاورزي مشغول بودند. كشت زمستاني گندم و جو، ميوههاي جاليزي چون شلغم، چغندر، هويج و سبزيجاتي مانند شويد، سير، سبزيهاي خوردني و… ميباشد. كشت تابستاني مردم عبارت است از: برنج كاري، جاليزهاي هندوانه، خيار، گوجه فرنگي، بادمجان و حبوباتي مثل نخود، لوبيا، عدس، ذرت و آفتابگردان. باغداري نيز از مشاغل عمدهي مردم بوده و و اکنون نیز همین گونه است. محصولات باع ها، عمدتا مركباتي از قبيل: پرتقال، نارنگي، ليموترش و شيرين، انار، بالنگ و بكرائي بود.
شهرستان كازرون یکی از شهرستانهای ایران است که در غرب استان فارس قرار دارد و مرکز آن شهر کازرون است. شهرستان کازرون آب و هوايی نسبتاً گرم با مقدار شدت متفاوت دارد و همچنين درياچه پريشان در جنوب شرقی آن قرار دارد. اين شهرستان از مناطق تاریخی و باستانی ايران است و آثار تاريخی فراوانی را در بر دارد. خرابه های شهر شاپور را در 20 كيلومتری كازرون قابل مشاهده است.
شهرستان كازرون از شمال به شهرستان شيراز، از غرب به شهرستان ممسنی و از جنوب به استان بوشهر محدود می شود. برای اطلاعات بیشتر در مورد این شهرستان به آدرس http://www.kazeroon.net/Farsi.htm مراجعه نمائید.
جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۶۶٫۵۶۴ نفر بوده است
شهرها: کازرون
شهرها: بالاده
شهرها: نودان
شهرها: قائمیه
از جاذبه های شهرستان كازرون می توان به نرگس زار، شهر تاريخی بيشاپور، امام زاده سيد حسين، تنگ و تيكاب، دشت های جنوب شهر کازرون، باغ نظر، آتشکده کازرون و مجسمه شاپور اول اشاره كرد. جلوه های بهاری و پاييزی درياچه پريشان (فامور) جذاب و ديدنی بوده و مراتع و گلزارهای حاشيه درياچه و پرندگان وحشی آن گردشگاه طبيعی و جالب توجهی را به وجود آورده اند. ارزش های زيست محيطی درياچه پريشان بسيار كم نظير و جالب توجه بوده و اين درياچه را به يکی از مراکز جلب گردشگران و بوميان منطقه برای گذران اوقات فراغت، تبديل نموده است. چشمه ساسان که مناظر طبيعی ارزشمندی در پيرامون آن وجود دارد و غارهای تاريخی چون غار تنگ چوگان که مجسمه حجاری شده شاپور اول در آن قرار دارد، از جاذبه های طبيعی شهرستان کازرون به شمار می آيند. نقش شاپور که از بقايای شهری آباد بر جای مانده و ويرانه های شهر بيشاپور كازرون که به همت شاپور اول ساخته شده و كاخ ها و بناهای بسياری داشته، به همراه چندين اثر مذهبی و تاريخی ديگر که قدمت بيش تر آن ها به دوره های باستانی می رسند، از مهم ترين ديدنی های شهرستان کازرون به شمار می آيند. در بخش خشت و کنارتخته شهر ها و روستا های زیادی قرار دارد که می توان به برخی از آنها اشاره کرد: خشت ، کنارتخته ، بورکی(اولی وسطی بالایی) ،امام زاده علی(ع)، کمارج ، بورکی آغالی ، بزین ، ترک آباد ، تل(مافی آباد)،گوریگاه ،خواجه جمالی و... در بخش خشت جاذبه های دیدنی عبارتند از:باغستان ها و نخلستان ها و مناطق تفریحی در امامزاده علی(ع):شاه نشین که دارای یک آبشار بسیار زیبا نیز می باشد و در پشت آن منطقه ای باز در بین کوه که بسیار سر سبز می باشد. در بورکی وسطی : دره هرمز که شامل قلعه تاریخی از دوره کیان به پادشاهی پور کیان وجود دارد که البته بدون امکانات کوه نوردی رفتن به آنجا محال می باشد.روستای تاریخی بورکی در قبل از اسلام به پور کیان شهرت داشته که با حمله اعراب و مشکل ایشان در تلفظ حرف "پ" به بور کیان خوانده می شده و در اثر مرور زمان و تغییر گویش ها به بورکی تغییر نام یافته است.همچنین در دره هرمز آب رودخانه فصلی جریان دارد وآثار سنگ تراشی در آن ملاحضه می گردد.
طی نیمه اول و دوم دهه 85-1375، در این شهرستان جمعیت 15 ساله و بیشتر شاغل به طور متوسط سالانه به ترتیب 93/3 درصد و 93/3 درصد افزایش خواهد یافت. تعداد شاغلان 10 ساله و بالاتر به ترتیب از 57833 نفر در سال 1375 به 70377 نفر در سال 1380 و 85674 نفر در سال 1385 افزایش می یابد.
محصولات کشاورزی شهرستان كازرون عبارتاند از: غلات، تنباكو ، خرما، برنج، حبوبات ، پنبه، مركبات كه برخی از اين محصولات جزء صادرات شهرستان نيز می باشند. از سوی ديگر به لحاظ اين كه ايلات و عشاير در منطقه پراكنده هستند. دام داری و توليدات دامی رونق چشمگيری دارد. انواع فرآورده های لبنی و پشم و پوست و روغن از توليدات دامی بخش دام پروری کازرون است.
زبان مردم این شهرستان، زبان فارسی است و شماری از واژه هائی که در کازرون بکار می گیرند نزدیکی با زبان پارسی میانه دارد.[نیازمند منبع]گویش ها ( کازرونی ، دوانی ، دوسیرانی ، عبدویی و لری ... ) آداب ، رسوم ، سنت ها ، متل ها و مثل های موجود در این منطقه به خاطر در بر داشتن ویژگی های زبان و فرهنگ کهن این دیار ، از دیر باز توجه زبان شناسان را به خود جلب کرده است.
نژاد مردم شهرستان کازرون ، همانندمردم جنوب ایران ، از نژاد پارسه یا ( پاراسواژ) شعبه ای از نژاد آریاست که تقریباً 3 هزار سال پبش از میلاد از مسکن اصلی خود به ایران و فارس آمده اند . مردم کازرون تا اندازه زیادی اصالت نژاد خود را حفظ کرده اند ، زیرا وقتی در میان رعایای کازرون گردش می کنیم و صفات و عادات آنان را مورد دقت قرار می دهیم ، قرابت و نزدیکی زیادی با نژاد آریائی قدیم در آنان می بینیم . واژه های محلی و آداب و رسومی که نسل به نسل حفظ کرده اند نشانگر این واقعیت می باشد .
پیش از حمله اعراب اهالی کازرون و شاپور و دیگر بخش های این شهرستان مانند همه ایرانیان دین زردشتی داشتند و بویژه در شاپور چندین آتشکده بزرگ وجود داشته که آثار ویرانه های آن هنوز باقی است . پس از فتح ایران به دست اعراب در زمان خلیفه دوم ( 13 هجری قمری) و تصرف کازرون به سرداری حکم بن ابی العاص ، عده ای از اهالی این دیار به دین اسلام درآمدند . در سده چهارم و پنجم تعداد زردشتیان کازرون زیاد بوده است و دراین هنگام مردی زردشتی به نام خورشید که او را دیلم گبر نیز می گفتند حاکم کازرون بوده است . سلمان فارسی نخستین شخص از اهالی کازرون است که در خدمت حضرت رسول (ص) به دین اسلام مشرف شد و حکمی از آن جناب گرفت که کازرونیها از دادن مالیات و جزیه معاف باشند . بیشتر اهالی کازرون و اطراف آن تقریباً تا سال 400 هجری قمری زردشتی بودند و از این سال به بعد به واسطه کوشش شیخ ابواسحق فرزند شهریار کازرونی مردم کازرون کم کم مسلمان شدند . تا زمان صفویه و رسمیت یافتن مذهب تشیع اهالی این سرزمین شافعی بودند و علمای بزرگی نیز از میان آنان برخاستند . امروز مذهب همه اهالی شیعه اثنی عشری است و در مذهب تعصب دارند . در کازرون اقلیت های مذهبی کم است و در حقیقت 99 درصد از مردم شهرستان کازرون مسلمان هستند و یک درصد باقی مانده شامل ادیان دیگر می باشد
شهرستان كازرون واقع در غرب استان فارس به مساحت 4060 كيلومتر و در امتداد 51 درجه و 53 دقيقه از نصف النهار شرقي نسبت به رودخانه به رصدخانه گرينويچ و 29 درجه و 35 دقيقه عرض شمالي نسبت به خط استوا قرار گرفته و از مشرق و شمال شرق به شيراز، جنوب شرقي به شهرستان فيروزآباد، غرب و شمال غربي به نورآباد ممسني و جنوب و جنوب غربي به شهرستان برازجان منتهي مي شود شهرستان كازرون منطقه اي است كوهستاني، وجود ارتفاعات متعدد كه تقريباً همگي از سلسله جبال زاگرس از شمال غربي به سمت جنوب شرق امتداد يافته اند تأثير بسزايي در پراكندگي و شكل گيري جمعيتي دارد، تقريباً 60% از سطح شهرستان بوسيله ارتفاعات مختلف محصور شده است، استقرار اين منطقه در حدفاصل شهرستان شيراز و استان بوشهر موجب گرديده تا از گذشته دور محل عبور مسافر و تبادل كالاي ميان دو استان فارس و بوشهر باشد، از اين جهت از موقعيت حساس برخوردار است.
ميزان بارندگي: بر اساس آمار ايستگاه هواشناسي استان بارندگي در منطقه بيشتر مربوط به ماههاي آذر، دي و بهمن مي باشد، ميزان متوسط بارندگي سالانه برابر با 450 ميليمتر مي باشد.
آب و هوا: آب و هواي اين شهر در زمستان معتدل و تابستان گرم است طبق آمار حداكثر متوسط دماي ماكزيموم برابر 7/43 سانتيگراد در تيرماه و حداقل متوسط برابر 5 و 3 درجه سانتيگراد در دي ماه مي باشد.
قائمیه (نامی بومی و پیشین:چِنارشاهیجان)شهری در بخش مرکزی شهرستان کازرون استان فارس در جنوب ایران میباشد.
قائمیه یا چنارشاهیجان
قائميه يا چنارشاهيجان در تقاطع شهرهاي نورآباد ممسني وكازرون واقع شده است اين شهر از محله هاي اردشيري/اولادميرزايي/الياس آباد/غوري/كوهپيرايه/قنديل/ساساني اباد/مظفر ابادتشكيل شده اين شهر صاحب دانشجويان باسوادي در دانشگاههاي معتبر وهمچنين افراد شاغل در نقاط مختلف اداري و....ميباشد.اين شهر ازشهرهاي بسيار زيبا وطبيعتي دل انگيز مباشد.
در تقاطع شهرهای نورآباد ممسنی و کازرون واقع شدهاست.
بخش كوهمره ، به وسعت 8/731 كيلومتر مربع ، داراي دهستان هاي دشت برم به مساحت 2/266 كيلومتر مربع و كوهمره به مساحت 6/465 كيلومتر مربع است .
بخش خشت و كمارج به مساحت 738 كيلومتر مربع ، داراي دهستان هاي خشت به مساحت 400 كيلومتر مربع و كمارج به مساحت 338 كيلومتر مربع است
بخش جره و بالاده با مساحت 1650 كيلومتر مربع ،داراي دهستان هاي جره به مساحت 700 كيلومتر مربع .دادين به مساحت 2/556 كيلومتر مربع و فامور به مساحت 310 كيلومتر مربع است .
بخش چنارشاهيجان با مساحت 65/382 كيلومتر مربع ؛داراي دهستان هاي انارستان به مساحت كيلومتر مربع وسمغان به مساحت كيلومتر مربع است.
